EEN LANDSCHAP VAN HERINNERINGEN
Informatie over het project

Het verhaal áchter Een landschap van herinneringen
Een lezing over over mijn werk en het ontstaan van het Landschap van herinneringen
Hier lezen

Training werken met levensverhalen
Informatie

DE OEFENINGEN
Een jaar lang schrijven aan het eigen levensverhaal
elke week een oefening
Meer informatie
De oefeningen

Een landschap van herinneringen
SNIPPERBERICHTEN VOOR LANDSCHAPSCHRIJVERS

Hoe dóe je het dan, werken met levensverhalen? Onregelmatig verstuur ik Snipperberichten over het werken met levensverhalen. Achtergronden, aanwijzingen en methodiek. Voor wie meer wil dan de oefeningen.
Wie de Snipperberichten via email wil ontvangen kan zich aanmelden.
Hier klikken om je aan te melden

Nieuwe Snipperberichten:
26: Het schrijfproces en het levensverhaal. Themakeuze en fasering
27: Een leven zonder liefde is van geen belang. Lezing over het doorgeven van kennis en ervaringen
28: Boeken en citaten
29: Vormen van autobiografisch schrijven
30: Boeken op mijn tafel

39: Mijn autobiografisch schrijven, vragen van Marjon Sarneel (1)
naar alle Snipperberichten
Meer informatie

Boek
IN MIJN KOFFER OP ZOLDER Levensverhalen van ouderen voor ouderen

MANTELZORGEN
Recent verschenen columns en lezingen

LUISTEREN IN JE LEUNSTOEL
Lezing over voorlezen aan mensen met dementie
hier lezen

HOU ME MAAR VAST

Lezing over 12 jaar zorgen voor mijn moeder en hoe wij het gewone leven zoveel mogelijk leefden
hier lezen

DE ZORG, DE MOEITE EN DE WINST
Lezing over de zorg voor mijn moeder
Hier lezen

WAT IS 'SAMEN' IN HET ZORGEN VOOR
Een lezing met míjn verhaal over samenwerking in de zorg:
Ach ach, het woord sámen zou ik op willen blazen en als een enorme zeppelin in de lucht hangen, als een boodschap aan de wereld, aan alle mensen die zorgen voor anderen. Ik sta hier op een pleidooi te houden voor werkelijk sámen zorgen. We denken er vaak gemakkelijk over maar het is moeilijk en ingewikkeld.
Lees hier verder

DIE IS LIEF, DÍE MOET IK HEBBEN!
In alle jaren van zorg voor mijn moeder zagen we veel, heel veel hulpverleners. Dementietrajectbegeleiders, thuiszorgmedewerksters, verpleegkundigen, artsen, verzorgenden op de verpleegafdeling… bij elkaar waren het meer dan 300 mensen. Het is niet overdreven als ik zeg dat ik een klein onderzoekje heb gedaan, door alle jaren na elk bezoek van een hulpverlener aan mijn moeder te vragen of het een fijne ondersteuner was. Ik vroeg het meteen nadat die persoon vertrokken was, omdat ze anders haar antwoord niet meer kon geven. Meestal lukte het.
Lees hier verder

DANK AAN MIJN BROERS EN ZUSSEN
Terugkijkend op het proces van twaalf jaar zorgen, vind ik dat wij het als familie helemaal niet slecht gedaan hebben. Ik had er romantische ideeën over, ik ben de eerste om dat toe te geven. Zo hoopte ik lang dat wij met onze partners en kinderen in staat zouden zijn om mijn moeder te laten blijven wonen in haar vertrouwde appartementje.
Lees hier verder

OMGEKEERDE OMHELZING
In een fotoalbum, bijna zo oud als ik ben nu, vond ik een kiekje: mijn jonge prachtige moeder met mij, haar eerste dochter, in haar armen. Mijn moeder kijkt verliefd naar haar kind en ik kijk vrolijk en nieuwsgierig naar de fotograaf, mijn vader. Hoe meer ik kijk naar dit beeld, hoe blijer ik word. Wat werd ik liefdevol ontvangen en vastgehouden! Maar ook: wat lijk ik op mijn moeder.
Lees hier verder

DEMENTIEVRIENDELIJK
Ik schrijf een boek over de twaalf jaar waarin ik voor mijn moeder zorgde. Zij had de ziekte van Alzheimer. Af en toe geef ik ook een lezing. Ik vind het fijn om mantelzorgers mijn verhaal te vertellen en hen zo te ondersteunen. Ze zijn waarachtig niet alleen. Terwijl de officiële zorg kariger wordt, moeten wij ons realiseren dat wij het zelf zijn die een dementievriendelijke samenleving moeten maken.
Lees hier verder

HET GEWONE LEVEN LEVEN
Samen moesten wij, mijn moeder en ik, leren het anders-zijn, dat langzaam groeide door de ziekte van Alzheimer, te accepteren. We moesten het doen met de mogelijkheden die we hadden. Dat betekende dat we niet konden blijven hangen in wat niet meer lukte (en dat was elke week wel iets nieuws) maar dat we doorgingen met wat wel nog lukte. Zoveel mogelijk leefden we het gewone dagelijkse leven en we gingen ook daarheen waar zich dat afspeelde.
verder lezen

DE BOODSCHAP VAN HET HART
Ja, zoals jij hebt gezorgd voor je moeder… heb ik vaak gehoord van mensen om mij heen, en dan volgde er allerlei uitspraken. Vaak hoorde ik daarin: zo wil ik het niet, zo kan ik het niet. Ik hoorde van mensen dat ze mijn gedrag grensoverschrijdend vonden: móet je wel elke week een nacht bij je moeder gaan slapen? Kán het niet wat minder? Zorg je wel goed voor jezelf?
verder lezen

ER ZIJN ALS MEDICIJN
Er is veel informatie over het omgaan met mensen met dementie. Organisaties en onderzoeksgroepen buigen zich jaar in jaar uit over de oorzaken en genezing van de ziekte. Stapels boeken vol praktische tips en goede raad zijn er: over woningaanpassingen tot en met het omgaan met gedragsveranderingen. Met stappenplannen, voorbeelden en al. Iedereen is er mee bezig, zo lijkt het.
Toch vraag ik me af, waarom in de jaren waarin ik voor mijn moeder zorgde, die informatie voor mij helemaal niet zo ondersteunend en behulpzaam was.
verder lezen

FOTOSCHATKIST
Toen het digitale fototijdperk begon, vond ik fotograferen nóg leuker dan vroeger. Vage en nietszeggende foto’s gooide ik weg en ik hoefde niet meer alles af te drukken, want in de computer kon je de beelden haarscherp zien. Toen ik wist dat mijn moeder de ziekte van Alzheimer had, ontdekte ik dat foto’s nog meer konden betekenen. Als we een wandeling maakten, op bezoek gingen bij vrienden, een uitstapje maakten naar kasteelpark of botanische tuin, maar ook als we bloemen kochten voor het balkon, als we koffie dronken op de Pietersberg... ik maakte altijd foto's.
verder lezen

TROOSTBOEK
Ik ben een lezer. Zodra een boek gaat over het omgaan met een dementerende naaste, ben ik geïnteresseerd. In elke boekhandel snuffel ik deskundig en in hoog tempo een aantal vakken door en alles wat me aanspreekt, koop ik, als het maar verhalen zijn. Theorie koop ik minder, informatieve boeken heb ik al genoeg. Zo vind ik vaak onverwacht ontroerende en waarachtige verhalen. Het boek van vandaag, Vertel me nog eens wie ik ben van Linda Grant is weer een voltreffer! Ik weet het meteen als ik het boek opensla om er een stukje in te lezen, want ik kan na bladzijde één al niet meer stoppen met lezen.
verder lezen

LEREN VAN ZORGEN VOOR
Nu mijn moeder er niet meer is, nu mijn zorgtaak er op zit, kan ik terugblikken. Hoe heb ik het toch gedaan, al die lange jaren? Hoe overleefde ik? Hoe bleef ik ook voor mijzelf zorgen, zodat de balans niet topzwaar werd naar één kant? Dat onderzoek ik nu. Eén ding is duidelijk: ik was niet alleen. Dat alleen al troostte me: er zijn zoveel dochters en zonen die voor hun vaders en moeders zorgen, zoveel partner die er zijn voor hun geliefden. Met zijn allen zijn we een enorm leger van zorgenden, geweldig.
verder lezen

Naar alle columns

NIEUWS

HOU ME MAAR VAST
Mijn moeder, Alzheimer en ik
Het boek is er!
Nu te koop in elke boekhandel en via www.mbwebshop.nl
Hier kun je de voorpublicatie zien en downloaden:
http://www.mbcommunicatie.nl/pdf/Houmemaarvast.pdf
En via deze link kun je de voorpublicatie lezen en doorbladeren:
http://issuu.com/monicaboschman/docs/hou_me_maar_vast__jos___franssen

Kijk ook op mijn facebookpagina:
https://www.facebook.com/jose.franssen.75
Het is allemaal gloednieuw voor me, ik zoek naar vrienden en contacten, om mijn boodschap (laten we goed zorgen voor mensen met dementie!) via mijn verhaal en lezingen door te geven. Dus zegt het voort.
meer informatie over Hou me maar vast

HOU ME MAAR VAST
Lezing over 12 jaar zorgen voor mijn moeder
ZorgcentrumDe Eghte Zuyderland
De Eghte 1, Echt
4 juli, 19.00 uur

HOU ME MAAR VAST
Lezing over 12 jaar zorgen voor mijn moeder
Zorgcentrum De Lemborgh Zuyderland
Bradleystraat 23, Sittard
7 juli, 19.00 uur

HOU ME MAAR VAST
Lezing over 12 jaar zorgen voor mijn moeder
Zorgcentrum Glana Zuyderland
Lienaertsstraat 159, Geleen
13 juli, 18.30 uur

HOU ME MAAR VAST
Lezing over 12 jaar zorgen voor mijn moeder
Boekhandel Dominicanen
Dominicanerkerkstraat 1, Maastricht
22 september, 19.30 uur

HOU ME MAAR VAST
Lezing over 12 jaar zorgen voor mijn moeder
Zorgcentrum Tobias Heerlen
12 oktober, 19.00 uur

HOU ME MAAR VAST
Lezing over 12 jaar zorgen voor mijn moeder
Zorgcentrum Het Laar Tilburg
8 november, avond

HOU ME MAAR VAST
Lezing over 12 jaar zorgen voor mijn moeder
Alzheimercafé Brielle
9 november, 19.00 uur

EEN LANDSCHAP VAN HERINNERINGEN
Deskundigheidstraining levensverhalen schrijven 2016
meer informatie en aanmelden

Je kunt me bereiken via info@josefranssen.nl en via het contactformulier op deze site.